De vrouwenfluisteraar -3- De vrouw van de wethouder.

We schrijven een jaar of vijf geleden. Ik ben aangetrokken als adviseur om een kwestie waar gemeenten mee krijgen te kampen, van het juiste beleid te voorzien. Mijn functie is, hoe ondankbaar wil je het hebben, gaten te schieten in de goede ideeën die de dames en heren gemeentebestuurders in de verschillende werkgroepen bij elkaar hebben verzonnen. Dat moet je dus zo onpersoonlijk mogelijk maken. Want ik schiet niet jou, maar jullie idee af. Nou kan het dus voorkomen dat zo’n werkgroep een bepaalde denkrichting ingaat en daar al hun ideeën op baseert. Als dan de basis denkrichting juridisch technisch niet deugt, wat betekent dat je dus steeds in juridische procedures verzeild raakt, mocht je beleid baseren op die denkrichting, dan moet je helaas constateren dat gedeelten van de bedachte oplossingen zeker van waarde kunnen zijn, maar dat niet een idee uit jou werkgroep de eindstreep gaat halen. En als jij dan als voorzitter van de betreffende werkgroep en zeer dominant lid, je eigen denkwijze hebt doorgedrukt, je niet voldoende hebt geluisterd naar het tegengas dat je kreeg, en jij daardoor feitelijk de veroorzaker van het probleem bent geworden, dan zijn je collega’s al niet echt blij met je. En op wie kan jij je dan nog afreageren? Juistem, de boodschapper van het slechte nieuws.

En sommigen kunnen daar heel ver in gaan. Veel te ver ook. En dat heeft consequenties.

Zo ook in dit verhaal. Want bij de start vd presentatie van de groep de Jong, de hierboven genoemde werkgroepvoorzitter en wethouder uit het noorden van het land, heette zo, begint de secretaris van het clubje haar verhaal dan ook met de mededeling dat zij, vanwege de juridische complicaties, niet met complete beleidsvoorstellen kunnen komen. Ook geeft ze, mede op mijn aangeven direct toe dat ze zeker een interessant maar verkeerd uitgangspunt hebben gekozen, zonder haar voorzitter af te fikken, en daardoor slechts met deeloplossingen komen die hopelijk aansluiten bij beleid uit de andere werkgroepen. Lang verhaal kort: Nog een werkgroep kampt met exact hetzelfde probleem, wat de voorzitter van het eerste groepje ertoe aanzet mij in een felle aanval, die hij ook nog eens heel persoonlijk maakt, te beschuldigen van, grofweg, het verzaken van mijn taken, geldverspilling en een gebrek aan kennis. Ik behoudt mijn waardigheid, geduld en integriteit door hem niet even fel terug op zijn plek te zetten. Maar de organisatie zorgt er wel voor dat deze wethouder en ondergetekende elkaar het hele project van bijna een jaar, niet meer hoeven tegen te komen. Ze maken hem namelijk voorzitter van de klankbordgroep, die het geschreven beleid op uitvoerbaarheid en haalbaarheid moeten beoordelen. Feitelijk stuurt hij een hoop juristen en uitvoerende macht aan en valt er dus niets goed of af te keuren omdat ik hand heb gehad in het geleverde werk. Al die maanden blijft hij mijn persoon zwart maken tegenover wie het ook maar wil horen. Ik krijg uitsluitend positieve feedback en bergen nieuwe opdrachten, juist omdat ik mijn cool weet te bewaren. Maar lekker zat het mij natuurlijk niet. Maar dat heb ik bewaard voor het afsluitend samenzijn.

Want elk groot overheidsproject wordt ook groots afgesloten met of een landelijk seminar of andere vorm van leren en verteren, danwel een diner met vooraf presentaties en borrel en na het diner borrel met borrel.

Dat laatste was het geval met de afsluiting van ons project. In Utrecht zou het plaatsvinden. Midden in het land, u snapt het. Ik ben daar min of meer voor gaan liggen met als argument dat als we door de gemeente Valkenburg, zuid Limburg zouden worden uitgenodigd we meteen daar naartoe zouden verkassen en met overnachting wegens glaasje op, te ver rijden. En het mij nu weleens tijd leek dat we nou eens de uitnodiging van een gemeente in het noorden zouden accepteren. Preciezer, de uitnodiging van de gemeente van wethouder de Jong zouden aanvaarden. Hadden die ons uitgenodigd dan? Nog niet, maar mijn charmes kennen vele facetten en de uitnodiging was al wel in de maak. En uiteraard werd wethouder de Jong onze officiële gastheer. Dan had die de hele dag wat te doen, wat weer goed bij mijn plannen pastte. Dan nu op naar waar u voor gekomen bent…

Het was zonovergoten, bijna dertig graden en geen wolkje aan de lucht. Voor eind mei een heel aangenaam weertype.

En daar stonden we dan: Ik schat zo’n 350 man / vrouw, met of zonder partner gemeentebestuur en bijbehorende ambtenaren. Want een tweedaagse en dan mochten de partners van ook mee. In het grootste hotel van de gemeente Schubbenkutteveen, met 18 holes golfbaan ernaast en de ideale plakplaats voor iedereen die zo ver in noorden moest zijn. Alle steden van belang waren vanuit dit hotel zeer gemakkelijk met de auto te bereiken. Kortom, mooi, luxueus, ruim van opzet en goedlopend pareltje van de gemeente van wethouder de jong. Zijn openingsspeech ging dan ook alleen maar over wat wij zuider- en stedelingen wel niet allemaal moesten missen als we hier niet regelmatig terug zouden komen. Mevrouw de wethouder zou zodadelijk met haar 2 dochters nog even langs iedereen lopen om de plaatselijke lekkernij aan iedereen uit te delen. Die hadden ze gedrieën nog tot gisteravond laat speciaal voor ons in zitten pakken. “Ja, zo’n verrekte krent is het wel, meneer de wethouder”, is het enige dat ik dacht. Oja, en dat de plaatselijke lekkernijen niet in de mand zaten maar eigenlijk met de manden rond gingen. Want wat had die kwal een paar lekkere dochters meneer! Je kon ook direct zien dat ze het niet van hun vader hadden geërft. Mevrouw de wethouder was een stevige, goedverzorgde vijftiger, met een flinke bos hout voor haar deur. De dochters, ik schat 19 en 1 of 22, waren blond, vrij lang, daardoor ook slanker als mama, maar met dezelfde cupmaat, mond en ogen. Alleen de kleur week af. Ma had lichtblauwe ogen, de jongste donkerblauw, maar het meest eruit springen deden de ogen van de oudste. Een kleur groen die ik nog nooit gezien had, maakte haar de aantrekkelijkste vrouw in het gezin de Jong. En feitelijk van de hele bijeenkomst. Zo gruwelijk lekker was ze wel.

Ik volg de drie dames met mijn ogen door de menigte, zie ze langzaam mijn kant opkomen. Ik begin plots een statafel af te ruimen.

Een serveerstertje van zestien ziet mij razendsnel zo’n beetje alles op de statafel verplaatsen naar andere tafels en een bar in de buurt. Op haar vraag of ze misschien ergens mee kan helpen, knipoog ik naar haar en knik bevestigend. “Loop jij eens even naar de dames, vraag wat ze graag drinken en zeg erbij dat ze als ze klaar zijn, bij mij aan de statafel hun drankje kunnen komen nuttigen.”. Ik knipoog weer en zet mijn verleidelijkste smile op. Dat werkt. Het poppetje vertrekt licht blozend richting het midden van het veld waarop onze club is ondergebracht. Ze praat even kort met mevrouw de wethouder, die natuurlijk meteen mijn kant op kijkt. Ik vang haar blik, glimlach wat en maak een hoffelijke buiging. Ze glimlacht minzaam terug. Maar haar nieuwsgierigheid is overduidelijk gewekt. Tien minuten later komen de dames giechelend mijn kant op gelopen. De tafel, inmiddels gevuld met hun favoriete drankjes en wat versnaperingen die ik mijn 16 jarige vriendinnetje heb laten brengen, staat er mooi bij. En totaal anders als de rest die alleen nog maar zoutjes, het verplichte bloemetje en suiker en melk herbergen. “Zo zo, wat een verwennerij! Is dit speciaal voor ons? En waar hebben wij zoveel verwennerij aan te danken meneer…?”. “Paul de Vries, aangenaam jongedame”, zo vlei ik mevrouw de wethouder. “En wat leuk dat u uw jongere zusjes hebt meegebracht.”. De meiden giechelen, en stellen zich aldus voor als Irma en Bo. Mevrouw de wethouder stelt zich voor als Dirkje de Jong, maar ik mag haar ook Greetje noemen, haar tweede naam. Ik lach voluit naar de twee dochters. Zij glimlachen beide even, totdat ik plots mijn blouse losmaak aan de bovenkant, mijn broek en riem vlot los haal om vervolgens in een beweging en volkomen per ongeluk mijn blouse maar ook mijn shirt eronder in een keer over mijn hoofd uit te trekken. Meteen zijn er drie paar ogen en wat nieuwsgierige blikken op mijn bovenlijf gericht. Ik kijk quasi verbaasd Greetje aan. Als die geamuseerd naar mijn vrij brede borstkas blijft staren, doe ik net alsof ik op dat moment pas ontdek dat mijn shirt ook is meegekomen. “Geef maar even” is Greetje me voor, en op vakkundige wijze haalt ze overhemd en shirt uit elkaar en overlegd dan even met haar jongste dochter. “Als ze vuil zijn kunnen wij ze voor u reinigen, en hebt u beide binnen het uur gewassen en gestreken terug.”. Ik grinnik, terwijl ik Greetje voor het eerst zwoel en te lang aankijk. ” Wat een lief compliment vind ik dat van je Greetje, en voor jou zou ik maar wat graag de hele middag halfnaakt over het veld paraderen hoor lieverd, maar de vader van die twee bloedmooie schatjes heeft nu al zo’n ontzettende hekel aan me, dat ik vrees dat ie tot spontane ontbranding komt als ie ontdekt dat ik, notabene op zijn eigen terrein zijn vrouw en dochters probeer te versieren. Althans, charmeren.”. Weer vang ik Grietjes blik als eerste. Haar ogen staan feller als net.

” Wie ben jij dan?”. Ik vraag aan de jongste een leenshirt en die neemt de oudste meteen maar even mee om het te halen. Greetje komt nu heel dichtbij me staan en legt haar rechterhand subtiel op mijn onderarm, waardoor ik spontaan nog een stap dichterbij doe en we haast tegen elkaar aan staan. “Heeft je man niet benoemd een grondige hekel te hebben opgedaan, jegens een der deelnemers.?”. Greetje knikt nee, als ze vervolgens een niet bestaand pluisje van midden op mijn bovenlip, naar mijn linker mondhoek streelt. Want wrijven kan je het niet noemen. Subtiel kus ik haar vinger en ik kreun nauwelijks hoorbaar. “Ik moest de plannen van de werkgroep beoordelen op haalbaarheid. Die van jouw diamantje haalde het eigenlijk altijd, want hij was ernstig dominant binnen de groep. Maar deze keer helaas niet. Ze zagen namelijk het gelijkheidsbeginsel en de capaciteiten van de ov bedrijven in de regio over het hoofd met de denkwijze die jouw man ze opdrong. Eenmaal tot die vrij confronterende conclusie gekomen dat hijzelf de denkfout had gemaakt en doorgedouwd bij zijn eigen mensen, moest gezichtsverlies worden voorkomen en dus schreeuwde hij mij maar van mijn plek als incompetent, en zakkenvuller. Resultaat: Hij verbannen naar klankbordgroep, ik doodgegooid met opdrachten en ik sta momenteel zo dicht bij zijn vrouw dat ik haar zonder enige moeite zou kunnen tongzoenen.

Dat moet je dan ook nog wel willen..

“En zou je me willen tongzoenen dan?”. Haar ogen worden ineens flink donkerder van kleur. “Niet alleen tongzoenen, mevrouw de wethouder”. Ik kijk haar aan zoals ik me voel En zij mij. Plots voel ik haar hand zich vastgrijpen in mijn kruis. Hard. Ik probeer haar nog tot enige voorzichtigheid te manen, maar dat bleek ijdele hoop. “Als je me nogeens mevrouw de wethouder noemt, draai ik je een bal af. Maar begrijp ik nou goed uit jou verhaal dat dit voor jou een grote wraakexercitie is? Mij proberen te versieren enkel en alleen om mijn man terug te pakken?”. Ik ben maar wat blij dat ik die vraag onderbouwd kan ontkennen. “Integendeel mevrouw de Jong, lieve geile Geertje, in tegendeel. Want het is helemaal niet de bedoeling dat je man achter wat dan ook komt. Jou versieren, niet proberen want het voelt al als gelukt, deed ik puur en alleen voor de dampend geile seks die ons nog te wachten staat. Zoals gezegd, ik heb liever dat hij niks weet. En ook wraakexercitie is niet het goede woord. Want morgen eind vd dag krijgt hij een papiertje in zijn handen gedrukt waarop staat wie dit allemaal geïnitieerd en bedacht heeft. Die mag ie dan heel uitgebreid bedanken. 3x raden wie daar opstaat. Ik glimlach triomfantelijk. Greetje is nog niet overtuigd maar wel gecharmeerd van zoveel brutaliteit. “Ik snap in ieder geval waarom wij thuis niks over jou gehoord hebben. Ik was namelijk meteen tot de conclusie gekomen dat ie weer eens doordraafde, en dat ie het aan zichzelf te danken had, dat zijn werkgroep er geen enkel idee doorheen had gekregen.”. En weer ontdekt ze een stofje. Net boven mijn tepel. Geamuseerd laat ik het door haar verwijderen, waar ze zolang over doet, dat het maar goed is dat er verder niemand aan onze tafel staat. Want overduidelijk zit ze veel te graag aan me. “Schatje, weet jij hoe hitsig ik wordt van al dat gepluk van jou? Kun je niet nog ergens een vuiltje weghalen? Dan hebben we die dampende seks misschien wel helemaal niet meer nodig.”. En daar werden haar ogen weer heel donker blauw. Met een felle blik keek ze me te lang aan. “Kamer 254 op de bovenste verdieping. Loop naar binnen en vraag naar de toiletten. Dan wijzen ze jou een gang links in de hal. Daar zitten 3 deuren. Dames, heren en een deur zonder markering. Dat is een dienstlift. Ik zal de sleutel erop laten zitten zodat je naar de bovenste verdieping kan zonder dat het personeel je ziet gaan. Dat voorkomt praatjes. Over tien minuten. Haal boven de sleutel eruit en neem die mee naar de kamer. Dan zullen we eens zien of dat apparaat zijn belofte kan waarmaken.”. Met een knikje richting mijn kruis wist ik wat ze bedoelde. “En als mijn hemd er dan nog niet is?”. Ik wist dat ze dat voorzien had. “Dat is er over exact 2 minuten..”. Met gracieuze afgepaste stappen vertrok ze richting hotellobby. Seconden later stond haar oudste dochter voor me met een overhemd dat ze al geheel had opengevouwen, en ze zo vasthield dat ik niet anders kon als me er door haar in laten helpen. Ook draaide ze me meteen om, zodat ze zelf de knoopjes een voor een kon dichtmaken. Eindelijk bovenaan, wachtte ze blijkbaar totdat ik mijn broekriem zou losmaken om mijn overhemd erin te stoppen. Maar ik wilde het moment niet verstoren, en wachtte dus te lang op wat komen ging. Toen ze geroutineerd mijn broeksriem begon los te maken, lachte ik ondeugend geamuseerd en vroeg of we dit niet beter op een kamer konden doen, met wat meer privacy. “Nee hoor. Dat wat je zodadelijk met mijn moeder gaat doen, dat kun je beter achter gesloten deuren doen. Ik stop slecht het hemd in de broek van een volwassen man die dat blijkbaar niet zelf kan.”. Ze glimlachte brutaal. “Misschien wil ik dat wel helemaal niet zelf doen, nu ik het ook door een vrouw mooier als Doutzen Kroes kan laten doen.”. Ze kijkt me aan en ik werd acuut verliefd op haar. “En geiler als mijn moeder”. Die laatste opmerking laat ze gepaard gaan met het opzichtig instoppen van mijn overhemd aan de voorkant van mijn broek, waarbij ze haar rechterhand zover in mijn broek laat zakken, dat ze haar hele hand over mijn gehele pik kan laten gaan, wat bij mij acuut tot een reactie leidt. Ik kreun diep en zo geil mogelijk. “Kun je nagaan wat er gebeurt als ik dit kunstje bij een 12 jarige doe.”. Ja, zo bedenk ik me, die krijgt zijn stijve nooit meer slap. Blijkbaar las ze dat van mijn gezicht af want: “Precies. Veel plezier zometeen. Niet vergeten kamer 254, en vergeet de sleutel niet van de lift te halen.”. Met een onzichtbaar kusje op mijn oorlel stopte haar gefluisterde boodschap. Ik moest met een hand in mijn zak blijven lopen richting kamer 254, om mijn erectie te verbergen. Als dit een voorproefje was van wat me te wachten stond, dan ging ik een van de grootste avonturen tegemoet die ik ooit was aangegaan. En ik ben er nogal wat aangegaan.

Toiletten gevonden, liftdeur geopend, en binnen een minuut stapte ik op de bovenste verdieping uit.

Ik liep eerst nog even de verkeerde kant op maar binnen nog eens een minuut klopte ik aan bij kamer 254. “De deur is open.”. Dus stapte ik, wat bleek, de suite binnen. Een klein gangetje eindigde in een grote kamer, volledig gemeubileerd, met hoogpolig tapijt en helemaal aan het andere eind van de kamer, een kingsize bed. Hastings, zo herkende ik. Midden op het bed een geheel naakte Greetje. Spelend met zichzelf. Geil keek ze me aan toen ik het bed naderde. Ik begon rustig mijn overhemd los te knopen zonder mijn blik van geile Greetje af te halen. De tent in mijn pantalon groeide bij iedere stap, wat Greetje niet was ontgaan. “Ik zie dat mijn dochter je alvast wat heeft opgewarmd?”. Ik knik ontkennend. “Ik ben officieel verliefd, voor het eerst in 25 jaar mevrouw. Mijn linkerbeen eraf om haar te mogen trouwen.”. We lachen beide. Greetjes vingers maken nog snellere bewegingen in en uit haar overduidelijke kletsnatte gleuf. “Jaa, het is een geil ding. Ze smaakt ook nogeens heerlijk, kan ik je melden.”. Geil kijkend wacht ze mijn reactie af. “Tsja, als ze mijn dochter was maakte ik mijn eigen kleinkinderen”, toon ik begrip voor het feit dat zij blijkbaar seks heeft gehad met haar eigen dochter. Als ik mijn pantalon op de grond laat vallen om er zo uit te stappen, ben ik compleet naakt en begin net als Greetje, met mezelf te spelen. Ze bekijkt het tafereel van mij die langs het bed met zichzelf blijft spelen, geamuseerd. “Kom je me niet neuken met die heerlijke pik van je?.” Ze stopt niet met vingeren. Ik knik nee. “Ik ben dol op vrouwen die weten hoe ze zichzelf moeten verwennen, dus ik wacht even totdat je bent klaargekomen.” Greetje sluit haar ogen, en beweegt sneller en steviger. Haar heupen lijken ook ineens mee te doen en haar ademhaling versnelt. “Waar fantaseer je over?”. Ik ben altijd geïnteresseerd in de fantasieën die iemand snel klaar laten komen. “Over hoe jij die 18 centimeter van je geheel in het kontje van mijn oudste dochter laat verdwijnen, en hoe zij daarop zal reageren.”. Zow, die zat. De gedachte alleen al deed me stoppen met aftrekken, bang als ik was om te snel klaar te komen. Greetje bleef zich geconcentreerd stimuleren, en dat resulteerde in meer gehijg en gekronkel. “En hoe reageert ze dan?”. Ik durfde niet na te denken over het komende antwoord. “Zoals het een geil sletje betaamd, met veel owwwhhhh jaaaahaaaaaaaa en smekend om meer.”. Wauw, wat een supergeile gedachte was dat. En blijkbaar vond Greetje dat ook. Want onmiskenbaar kwam ze klaar. De schok die door haar lichaam ging, de bijbehorende stotende zucht uitgeademde lucht. En de daaropvolgende kreun konden niets anders zijn. Ze opende haar ogen en keek me geil aan. Ze stak haar rechterhand naar me uit en meteen toen ik het bed opklom zoog ik de mij aangeboden vingers mijn mond in en proefde zo voor het eerst de sappen van mevrouw de wethouder.

Ik kroop naar haar toe en zette mijn mond meteen op de hare om haar te tongzoenen.

Na ongeveer 2 minuten tonggymnastiek, trok ik met terug. “Goedemorgen mevrouw de Jong” fluisterde ik geil. “Goedemorgen meneer de Vries” geeft zij mij antwoord. Weer tongzoenen we, totdat ik me begin te concentreren op de route naar down under. Millimeter Voor millimeter kus, lik en zuig ik me een weg van haar mond, via haar wang naar haar hals en borst. Een voor een verwen ik minutieus haar beide borsten dusdanig, dat ik zeker weet dat ik elke vierkante millimeter geraakt heb. Pas dan concentreer ik me op haar tepels, die de grootte hebben van flinke sigarenpeuken en de omliggende tepelhoven. Hoe groter ik haar tepels zuig, des te harder ze begint te kreunen. “Je bent alvast grondig. En ik hou van grondig genomen worden” zo verzucht ze. Ik kijk geamuseerd op van mijn werk. “Ga jij grondig genomen worden dan?”. Haar reactie verrast me. Ze grijpt me vol in mijn haar en trekt me met meer kracht alsdat goed was voor datzelfde haar, naar haar gezicht toe en houdt mijn hoofd op een paar centimeter van haar gezicht. En weer hebben haar ogen die extra donkerblauwe gloed. Zonder enige emotie op haar gezicht krijg ik mijn antwoord: “Ja hoor, dat weet ik 200% zeker.”. Zodra ze mijn haar loslaat, sla ik haar eerst met mijn vlakke hand vol in haar gezicht, draai haar op haar buik en breng haar beide armen achterop haar rug. Ik klem ze met mijn knie pijnlijk strak vast op haar rug, maar ze geeft geen krimp. Razendsnel trek ik een kussen naar me toe, haal er de sloop er vanaf en scheur, alsof het papier is, in no-time een aantal stroken van de stof eraf. Die gebruik ik om vakkundig haar handen te binden en haar ogen te blinderen.dan pas ga ik van haar af en trek de rest van de kussensloop in twee stukken. In seconden heb ik twee lange stroken stof, sterk genoeg om wat weerstand te kunnen verdragen. Ik bind eerst haar ene been vast aan de hoek van het grote bed. Ze verzet zich niet. Haar andere been moet vast komen te zitten aan de andere hoek van het bed, maar dat stuit wel op wat weerstand omdat haar benen daardoor wat onnatuurlijk wijd moeten komen te liggen. Een licht gekreun, maar meer laat ze niet los. Ik ben onder de indruk. Dit alles is zonder een woord te spreken in minder dan 1 minuut geregeld. Ik ga terug op het bed met mijn hand tussen haar benen naar haar kut, en stop er om te beginnen alvast drie vingers naar binnen. Ook begint mijn andere hand haar aars te stimuleren en nat te maken. Op mijn engste fluistertoon begin ik tegen haar te praten: “Wat heb ik nou toch in mijn web gevangen? Toch niet een dominantje hé?” vraag ik me gekscherend af. Ze reageert niet. Ik stop een vierde vinger in haar zeiknatte grotje op weg naar een volledige fistfucking. Ik ga haar sneller en harder vingeren. Zo hard dat haar kutvocht alle kanten begint op te spatten. Bij het inbrengen van mijn vijfde vinger, en het daadwerkelijk starten van haar fistfucking, begint ze zwaar te ademen en te kreunen… om meer. “Eerst netjes jouw meester antwoorden” snauw ik haar toe. Want ze heeft niks meer in te brengen. Ik kijk hoe mijn tot vuist gebalde hand haar oprekt als ik ‘m terugtrek en weer naar binnen stoot. Greetje ontploft op mijn hand en drukt vrijwillig haar gezicht in het matras, om haar schreeuw te dempen. Ze trilt en schokt, en ik weet dat ze snel overgevoelig zal raken indien ik doorga met het op hoog tempo fisten van haar kut. Toch zet ik door en al snel voel ik haar squirten tegen mijn hand. Dit teveel aan vocht veroorzaakt een vacuüm, dat ervoor zorgt dat zij het zeer pijnlijke gevoel krijgt dat ik er in een ruk haar baarmoeder met toebehoren zal uitrukken. Dat wetend houdt ik mijn hand dan ook stil, maar trek ruw haar dikke buitenste schaamlippen naar buiten zodat er lucht langs kan en het vacuüm dat optrad wordt opgeheven. Meteen begon ik haar weer te fisten maar dan is het zelfs haar teveel geworden en krijg ik antwoord. “Ja meester, ik ben gewend in bed de baas te zijn.”. Ik grinnik. “Dus dat diamantje van jou, hoort jou thuis te gehoorzamen? Dat verklaart véél. Heel veel zelfs. Je kan ermee instemmen dat dat vandaag niet zo is en nog zo’n stunt als net meedogenloos wordt afgestraft?”. Ze zwijgt even. “Tsja, ik heb niet zoveel keus, wel?”. Ruw trek ik mijn hand uit haar lekkende kut, om diezelfde hand met volle kracht in haar aars proberen te proppen. Het verbaasd me dat dat met een zware plop ook nog in 1 keer lukt ook. Wederom moet zij haar gezicht in het matras drukken. “Genade meester. Het spijt me, ik wilde niet onrespectvol zijn. Ik stelde slechts vast dat u mij in no-time had overmeesterd en daar had waar u mij wilde hebben.”. Ik haalde voorzichtig mijn hand terug, en stelde vast dat ze de rest van mijn verblijf haar meerdere in mij erkende. Ik maakte haar handen los en gaf haar de opdracht de rest zelf los te maken. Zelf dook ik de badkamer in om mijzelf te reinigen. Eenmaal terug was Greetje weer los en lag op haar buik, hand onder haar kin, te kijken naar mijn verrichtingen in de badkamer. Eenmaal klaar keek ik haar geil aan en zij keek met een zekere adoratie terug. Ze had haar gelijke gevonden. Minstens net zo dominant, misschien zelfs gekker als zijzelf. “Op je rug, hoofd op de rand van het bed”. Het klonk niet onaardig maar wel als bevel. Ze voldeed prompt aan mijn opdracht. Bij het naderen van het bed sloot zij haar ogen en opende haar mond zover mogelijk. Ze wist wat er komen ging. Ik liet mijn keiharde pik geheel in haar mond verdwijnen en legde mijn hand op haar keel zodat ik mijn eikel door haar keel kon voelen gaan. Ik deeptroaten haar fel en in hoog tempo totdat ik klaarkwam en alles haar slokdarm inschoot. Pas toen zakte de door haar opgewekte adrenalinestoot die begon toen ze mijn haar zo strak vastpakte dat ik weinig anders meer kon als meewerken met haar.

Ik liet mijn aars op haar mond zakken om gerimd te worden en toen ik dat zat was draaide ik me om om haar hartstochtelijk te tongzoenen.

Samen gingen we midden op bed liggen, mijn hoofd in de kussens, haar hoofd op mijn schouder om even bij te komen. Als ik naar haar keek glimlachte ze dromerig naar me. “Een kwartje voor je gedachte?”. Ik aarzelde niet. “Ik wil vandaag nog door die vent van jou worden klaargezogen. Daarna mag ie anderhalf uur toekijken hoe ik alles doe wat God verboden heeft, met zijn vrouw en 2 dochters, waarna hij mij mag smeken door mij zijn kont kapot te laten neuken. Eenmaal klaar mag ie mijn voeten kussen en voor het bed op de grond, naakt en zonder deken gaan liggen luisteren wat ik de rest van de nacht met zijn gezin uitvoer. En bidden dat ik er na morgen geen wekelijkse of maandelijkse gewoonte van maak om zijn geile gezinsleden te komen verwennen en hem te vernederen.”. Geertje was onder de indruk van zoveel in een zin samengevatte woede. “Da’s toch weer wraak hé? Heeft ie echt zoveel woede bij je gewekt dan?”. Ik legde haar uit wat ie precies allemaal had uitgevreten en hoe ie mijn eer en goede naam tot aan het einde van het project door het slijk is blijven halen. Maar ook dat zij, Geertje dus, en haar 2 prachtige dochters, zoveel lust bij me hadden opgewekt dat ik zelf ook niet meer precies wist waar lust eindigde en wraak begon. “Nou, ik denk dat we het zo gewoon ook maar moeten doen. Want als het ook maar iets anders was gelopen had jij nu geen carrière meer gehad. En het idee weer eens met allebei mijn dochters een man te dienen maakt me geiler alsdat ik aan mezelf wil toegeven. Ik heb een uitstekend plan. Daarvoor moeten we deze sessie wel wat inkorten. Maar in ruil daarvoor mag jij meneer de wethouder maximaal vernederen schofferen en neuken zo hard en vaak als je wil. Hebben mijn sletjes een nieuwe papa gevonden die wel alles heeft wat ze in een echte vent zochten. En mama een goede reden haar voetveeg nog wat verder te kleineren. Ow, en uiteraard kom jij geregeld terug om ons te geven wat we nodig hebben en hem eraan te herinneren wie van jullie 2 hier nu eigenlijk de baas is. En ik zal zijn assistente inseinen. Die is geheel op de hoogte en vernederd hem geregeld namens mij, wat het plan is. Mag je, als je een dag langer blijft, haar geheel uitwonen. Op zijn bureau, in het gemeentehuis. En toekijken hoe zij hem al jouw sperma laat op- en uitlikken. En haar mag je in al haar gaatjes nemen ook. Dus je kunt het hem ook anaal voeren zeg maar.”. Ik kijk haar met enig ontzag aan. “Zow, die heb jij er ver onder zitten” zeg ik met enige bewondering. Spottend lachend kijk ze me aan. “Welnee joh. Daar heeft ie zelf om gevraagd. Gesmeekt zelfs. Dat is begonnen toen ie het waagde de meiden te begluren tijdens het douchen en omkleden, aan het begin van hun pubertijd. Als ie me toen niet had gesmeekt hem te vergeven en niet de belofte had gedaan mij en de meiden als een goede slaaf te dienen, dan had ik zijn carrière in de politiek vermorzeld en hem dit bedrijf afgepakt. Want ik had toen al niet al teveel respect meer voor mijn ega. Dat kruiperige likken naar boven en trappen naar beneden van hem kwam als eigenschap steeds meer aan de oppervlakte toen hij de politiek in ging. De vorige burgemeester, een homo, had dat haarfijn door en heeft hem vier jaar lang als zijn persoonlijke neukpop gebruikt. Halverwege die termijn gebeurde het douchincident. Toen ben ik zelf maar eens gaan vragen aan de burgervader hoe het precies zat met al dat extra werk waarmee hij mijn vent opzadelde. Uiteraard op het juiste moment. Tijdens een van drank doordrenkt nieuwjaarsfeestje. Nou, toen ie eenmaal doorhad wat voor vlees ie met mij in zijn kuip had, kwamen de verhalen snel. Dat ie hem uiteraard zelf neukte. Maar hem ook gerust liet opdraven als een homoseksuele collega of zomaar een vriendje langskwam. Hij had ‘m zelfs een keer 14 kerels klaar laten zuigen om ‘m daarna op een tafeltje vast te binden waar ie de rest van de avond onbeperkt geneukt kon worden. Om half 5 in de ochtend kwam ie thuis. De hele dag erna is ie zijn nest niet uitgekomen en ik denk dat ie nog drie dagen zaad gescheten heeft. Nee, ik heb eigenlijk niks met onderdanige mannen. Die roepen een bepaalde agressie bij mij op, dat ik niet anders kan als ze tot op het bot vernederen.”. Ik knik begrijpend en tongzoen haar nog maar eens. Ik heb dezelfde gevoelens bij mannen zonder mannelijkheid. “En hoe zijn je dochters in dit spel beland?” Ik kijk haar verwachtingsvol aan. “Ow, vrij simpel. De oudste vond dat zij ook wel een straf voor papa mochten bedenken nu ie zo genadeloos van zijn voetstuk was gevallen, in hun ogen. Want papa was meteen een viezerik. Ik heb de meiden er goed over laten nadenken en hun antwoord schokte, verwonderde en verraste me eigenlijk niet. Zij hadden bedacht dat papa de helft van de grote vakantie in dat jaar, naakt in de stal bij de varkens diende te verblijven. Eerst hadden ze hem daadwerkelijk tussen de varkens gezet, maar na 2 dagen was ie al zo vaak gebeten dat we hem.toch maar in een apart hok hebben gezet. Wel gewoon naast de varkens hoor. En zo jong als ze waren genoten ze mateloos van de door hun bedachte straf. Dagelijks, als het weer het toeliet, in hun bikini’s van het jaar ervoor, dus veel te klein, de stal in om papa te vertellen dat ze zo gingen zwemmen. En dat er super veel jongens naar hun keken. En zelfs een paar papa’s van vriendinnen. Maar dat die dat ook mochten omdat ze het niet stiekem deden. En dat mama ze met dit mooie weer elke dag helemaal in hun blootje zag. En dan vertelde hoe mooi ze ze vond. En dat ze zelfs al een hele dag bloot in huis waren geweest toen het niet zo’n mooi weer was, ja mama ook, omdat dat nu wel kon nu er geen viezerik stiekem naar hun gluurde. Helemaal dol hebben ze hem gedraaid. Smekend lag ie aan hun voeten of ie er alstublieft uit mocht. Dreigend met meerdere weken extra straf, hielden ze hem in toom. Na drie weken moesten we hem er wel uitlaten omdat ie anders was bezweken aan alle ontberingen. Vooral zijn huid had veel geleden. En hij stonk nog weken naar stront. Sliepen de meiden bij mama in het grote bed, en papa helemaal op zolder. En douchen op het hotel want thuis mochten er geen viezerikken in de douche. Hij doucht vandaag de dag nog steeds niet thuis. En geregeld verbannen ze hem naar het hotel omdat er meidendingen op het programma staan. En daar horen geen.. afijn je snapt ‘m.”. Ik had er inmiddels een keiharde erectie van gekregen, van zoveel girlpower. En dat was Geertje niet ontgaan. “En alstublieft neuk me nu. Laat me je pik in al mijn gaatjes voelen. Dat liet ik me geen 2x zeggen. De daaropvolgende tweeënhalf uur heb ik me geheel op haar geconcentreerd. Ze kwam vier keer. Toen pakte ze de hoorn van het telefoontoestel en draaide een viercijferig nummer. “Hi schatje met mama. Draag jij jouw taken even over aan Yvonne? Nee, mama heeft jou boven even nodig en dat kan even duren. Zeg er verder maar niks over en neem de dienstlift. Is goed lieffie tot zo.”. Vragend keek ik haar aan. “Even voorbereiden voor vanavond. De jongste komt naar boven. Jullie gaan samen uitgebreid douchen. Dat film ik van een afstand. Zodra ze bijna zover is dat ze haar nieuwe papa in haar kontje wil ontvangen, zoom ik in op jouw pik en ziet ie alleen maar dat alle 18 centimeter in het kontje van zijn oogappeltje verdwijnen. En op het moment dat ze vraagt of papa haar kontje lekker vind, neem ik je vol in beeld en zeg jij, grijzende van oor tot oor, vol in de camera kijkend, dat je nog nooit zo’n geil kontje geneukt hebt en vraagt of je dat vaker mag doen. Daarop antwoord die kleine dat jij natuurlijk alles met haar mag doen wat je wil. Want ze moet haar papa toch gehoorzamen. We eindigen met haar mondje volspuiten zodat ze het er zelf nog even wat verder in wrijft bij hem.”. Maar, zo stel ik onthutst vast: “Dat kost hem tien jaar van zijn leven.”. Geertje lacht. “Moet je ‘m morgen eens zien schutteren ten overstaan van 400 collega’s. Dan komt ie er helemaal niet meer uit.” Het Hoe dan? is van mijn gezicht af te lezen. “Ow, Da’s heel simpel hoor. Tijdens jullie podiummoment lopen de meiden er zo schaars gekleed bij, dat ie al bijna een hartverzakking krijgt. En als jou je bedankje wordt uitgereikt in de vorm van een horloge van 2500 euro, gaat die jongste eerst naar haar vader, laat hem het cadeautje zien en fluistert dan in zijn oor dat we alledrie geen ondergoed dragen en voortaan geheel kaalgeschoren zijn omdat Paul dat nu eenmaal liever heeft.”. Dat laatste begrijp ik, maar waarom zo’n duur cadeau? Dat bleek simpel te beantwoorden: dat bedrag was de netto marge van zo’n 2 daags event. Dus per saldo niks verdiend. Zijn verdiende loon. Want hij zat zwaar op zijn centen.. Ja, als vent krijg je nou eenmaal niet verzonnen wat een vrouwenbrein zo uit de mouw schut.

deel 2, De vrouw van de wethouder -2- Payback, binnenkort op dit blog.