Esmee -6- Steefs wraak

logo van sexverhalenblog.nl, de website voor door amateurs geschreven seks en erotische verhalen
Naar het vorige deel

In zijn hoofd was een ontploffing afgegaan. Hij rende door het appartement als een sorteermachine. Broek en schoenen pakken, de tipgever een vraag stellen bij de intercom zijn hemd klaarleggen…. En toen hoorde hij de sirenes en zag hij de lampen. Zeker 25 units waren er onderweg. En reken maar dat ze hem als eerste bezochten. Hij pakte de rol met klimtouw en bevestigde die vakkundig aan de muur en voor de dubbele borging ook aan het balkonhek. Zonder te kijken gooide hij de hele rol over de reling en ging terug naar binnen. Denken deed ie alleen nog als militair, waar hij zou beginnen met zoeken en hoe hij ze godverdomme eerder ging vinden als die klote wouten! Hij deed zijn kleine rugzak om zijn schouders en dook de balkonreling over. Binnen een halve seconde hing hij met zijn hoofd naar beneden in de touwen. Zijn rechter been leek verstrikt te zitten in de touwen maar dat was schijn. Want keek je goed dan zag dat zijn been als geleider en rem functioneerde waardoor hij razendsnel naar beneden suisde zonder dood te vallen en vlakbij de grond zichzelf om kon draaien en op zijn voeten terecht kon komen. Geruisloos legde hij de laatste meters af en op zijn opmerking dat ie ze zeker af zou maken pistte het menneke zijn hele broek nat. Je hootie… En door. In notime stond hij bij de school. Maar daar zag hij ze niet. Hij begon systematisch het gebied uit te kammen. En op zijn tweede rondje had ie ze al gevonden. Want ze achtte zich onbespied en het was blijkbaar niet bij ze opgekomen aan wiens vrouw ze hadden gezeten. En hardop hadden ze het erover. Want het mag dan wel een roddel zijn, die moeder van Chantal, ze had wel gelijk gehad, zo hoorde Steef. Ze droeg geen slipje, was al nat voordat een van ons haar had aangeraakt, en ze gaf geen kik, zelf niet toen Alex en ik haar in de dubbel namen. Nou dat ben je al aardig uitgewoond Als je dat op je zestiende al kunt hebben. Hey, waar is Alex? Een vd broers de Groot had hem net nog gezien. En Björn was pissen en die kwam ook niet terug. Hij wilde zich omdraaien richting zijn twee andere companen, maar hij stond er alleen.

Angst

Een hele diepgewortelde angst overviel hem en hij durfde zich niet meer te bewegen. Zo moest een mens zich voelen vlak voordat ie de doodstraf krijgt.. En toen ging ook zijn lampje uit. En dat ging wel weer aan, maar hij kon zich toen het aanging niet bewegen, het was er aardedonker en godverdomme wat deed het pijn in zijn kruis. Toen hij wilde roepen naar zijn maten, ontdekte hij pas dat dat ook niet ging. Weer werd hij wakker. Nu midden in een nachtmerrie. Want recht voor hem zag hij het engste tafereel uit zijn jonge leven. Want een van zijn beste vrienden lag naakt voor hem op een tafel. Hij zag overal bloeduitstortingen, bloed en bulten op zijn armen en benen, die hij herkende van het voetbalveld. Namelijk de bult die verscheen nadat je een bot gebroken had. Ook zag hij twee van zijn maten naakt en hetzelfde toegetakeld hangen aan het plafond van de aula. Ze waren op school. Langzaam ging zijn licht weer uit, om met een enorme klap in vol vermogen weer aan te gaan. Het was zo fel dat hij eerst dacht dat dit “het Licht” was. En hij berustte meteen in zijn lot. Ze waren jong geweest en hadden een kapitale fout gemaakt door er niet bij na te denken dat ze het enige licht in het leven van een zwaar beschadigde vechtmachine hadden verkracht, vernederd en beschimpt. En zo’n man kon niet anders dan de vijand met gelijke munt terug te betalen en er voor de zekerheid voor te zorgen dat de vijand als een kankergezwel werd weggesneden. Met chirurgische precisie en zonder littekens achter te laten. De enige met wie hij medelijden voelde was zijn eigen moeder. Tranen welde op in zijn ogen, net voordat zijn lampje uitging. Toen hij weer wakker werd was hij zich meteen ook alles bewust. Hij was het die nu op de tafel lag. Zijn beide bovenbenen waren gebroken. Hij voelde zwaar iets in en uit zijn kont bewegen en hoorde die felle rauwe stem weer praten. Dit keer tegen hem. Ja, ik breek ze gewoon af hoor. Hoeft je ze niet meer wijd te doen om je jongenskutje te laten neuken door mij. Een enorme pijnscheut ging door zijn linker en toen zij rechterarm. Hij hoorde de stem zeggen dat ze als luciferhoutjes afbraken als je niet getraind was zoals hij getraind was. En daarna nog flarden over het waarom van deze martelingen, dat hij ze nog uren ging martelen en dat ze enigszins hun eer konden verdedigen door in leven te blijven totdat hij ze de genadeklap zou toedienen. Want dan stierf je in ieder geval als een vent. Niet dat je moeder je nog zou herkennen. Daarom zou hij haar dat ook niet aandoen. Hij stuurde ze wel een officieel schrijven dat je op het slagveld anoniem was begraven. Het was heel gek, maar vlak voordat je lampje weer uitging voelde je een intens medelijden met de man die je hoorde praten en waarvan je aannam dat het de vriend van Esmee was. Oja, en je hoorde een mobiele telefoon afgaan.

Er klonken piepjes, gevolgd door: 24 HB.

Ja HB, hier de 24, wij zijn ter plaatse en volgen de bewegwijzering richting het PD. de rechercheurs volgde het enorme bloedspoor door de school richting het handvaardigheidslokaal. 24 HB, ik heb u niet goed verstaan. HB 24, wij zijn ter plaatse, over. De rechercheur begon er maar niet aan. De minuten daarna veranderende hem voor de rest van zijn leven. Want nog had hij zo’n gruwelijk bebloed PD (Plaats Delict) aangetroffen waar geen doden waren te betreuren. Want hij kon zo zien dat de Vijf, zoals zij de rest van de geschiedenis van onze gemeente zullen worden genoemd, nog leefde. Ook dat ze er erger aan toe waren als iemand die, pak ‘m beet, voor de trein was gesprongen. Wat voor monster is hier aan het werk geweest, zo vroeg een jonge agent zich hardop af. De rechercheur riep hem en alle andere collega’s bij zich. Om ze een hele belangrijke les te leren. Dames heren, bestudeer deze PD minutieus. Niet op sporen van een dader, want die gaat u niet vinden. Bestudeer hoe is gewerkt. Want dit is geniaal te noemen in al zijn gruwelijkheid. Perfect uitgevoerd. Want de hangjongeren zitten dieper in kreukels als wanneer een van hen wordt platgereden door een zandauto en toch zijn ze niet dood.. Wij zoeken niet naar een dader want die is bekend. Namelijk de Staat der Nederlanden. Want dit is nou het resultaat al je soldaten trauma op trauma laat stapelen bijna 30 jaar lang.

Hangende het onderzoek

Kwamen de jongens een voor een naar beneden. Hij had ze opgehangen aan hun voeten, en ze weer naar beneden halen was nog een hele crime. De rechercheur van dienst noteerde alle vondsten die gedaan werden. Maar geen vingerafdruk, schoenprofiel of DNA spoor werd er gevonden. Pas later vernam hij de verwondingen van het vijftal. Ze hadden geen van allen iets levensbedreigends maar het zou tenminste dagen duren alvorens ze uit hun kunstmatige coma konden worden gehaald. Anders zouden ze meer pijn lijden als dat er bestreden kon worden.

Thuis genomen

Steef had de telefoon nog niet neergelegd of hij had zijn plan klaar. Hij zou ze als feestversiering te kijk hangen in de aula van de school ter lering en vermaak. Dat nooit iemand ooit nog naar zijn alessie zou durven wijzen. Snel sneed hij het touw in vijf stukken en haalde de ladder. Binnen 8 minuten had ie de klus geklaard. Sneller als met de vergelijkbare training in het verplaatsen van je gewonde maat op de basis van zijn eenheid. Hij sprintte vervolgens van de school richting buitengebied. Bij de boerderij van van Tiel had hij al een joggingbroek en trui van de waslijn gejat en verstopt. Nu zat hij spiernaakt bij het deksel van de gierkelder. Hij opende het deksel, gooide zijn kleding erin en sloop om het huis richting buitenkraan. Hij draaide de kraan open en begon zich te wassen. Omdat de leiding slecht was aangelegd produceerde die een suizend geluid. Opletten dus dat er niet iemand kwam kijken. Hij was nog maar net klaar of jawel, de boerin kwam kijken bij de kraan. Steef overwoog wat te doen. Want ontdekt zou ie zeker worden. Hij besloot haar te verassen in al zijn naaktheid. Dus toen ze de hoek om kwam, keek ze recht in het breed lachende gezicht van een spiernaakte man. Haar ogen dwaalde na de eerste schrik meteen af richting zijn kruis. Zow schatje, kom jij mijn rug wassen? Voor ze antwoord kon geven deed Steef een stap naar voren en drukte zijn lippen op de hare. Met de duim van zijn rechterhand drukte hij haar onderkaak iets naar beneden en toen haar mond zich iets opende begon hij haar heftig te tongen. Haar gezwollen tepels werden voelbaar hard. Daar had Steef op gewacht. Razendsnel trok hij haar rok richting haar heupen. Zijn hand verdween meteen in haar slip en subtiel begon hij haar clit te bewerken en tongzoende haar opnieuw. Ze kreunde in zijn mond. Binnen hooguit 5 minuten kwam ze. Hard. Steef begon nu fluisterend tegen haar te praten. Dat ze niemand iets van deze ontmoeting mocht vertellen. Dat hij haar vandaag over een week hier weer zou ontmoeten om haar nog veel beter te verwennen als nu. Maar dan moest hij wel zeker weten dat zij haar mond hield. Dan zou hij dat ook doen. Zij knikte ter bevestiging. Het enige wat ze uit wist te brengen was het feit dat een avond later haar man er de hele avond niet zou zijn. Steef beloofde dan te komen. En dat ze erop kon rekenen dat het de avond van haar leven zou worden. Hij zoende haar nog een keer en sprintte weg. De vrouw keek hem na. Niet zeker wetend of ze het droomde of zojuist echt en genomen was en een seksdate voor volgende week had afgesproken. Ze zou het volgende week zeker weten.

eenmaal thuis

Eenmaal thuis aangekomen keek hij op zijn horloge. Nog geen drie kwartier waren er verstreken sinds hij Esmee aan de telefoon had. Hij belde niet aan maar liep om, om door de achterdeur binnen te komen. Hij bekeek de chaos binnen. Het zag blauw van de hermandad. Steef zette zijn masker van onverschilligheid op. En nam zich voor: Dit nooit meer…

Esmee -5- Trouble in Paradise

logo van sexverhalenblog.nl, de website voor door amateurs geschreven seks en erotische verhalen

De telefoon gaat. Pa en ma lagen net in bed, en ma zat weer vol fantasieën die ze bij haar man kwijt moest zo voor het slapen gaan. Enerzijds om haar eigen stress te verminderen. Anderzijds omdat ze altijd in competitie met zichzelf lag. Het doel van de competitie was haar man zoveel en ver mogelijk seksueel opgewonden krijgen, door hem erotische of seksverhalen te vertellen die ze zelf bij elkaar verzon. En de laatste tijd had ze het gemakkelijk. Want op een dag had hun dochter Esmee vriendin Chantal meegebracht. En die was er als eerste over begonnen. Die vertelde bij de nadere kennismaking namelijk dat ze ma snel beter wilde leren kennen, want dat het volgens Esmee snel de bedoeling zou zijn dat zij (Chantal dus) een nacht bij ma zou blijven logeren, terwijl pa dan een nacht bij Steef en Esmee zou gaan logeren. Doel van die logeerpartij; Esmee wilde een triootje met haar verloofde Steef en haar eigen vader omdat ze langdurig en goed dubbel gepenetreerd wilde worden. En bijkomend geilde ze gewoon op haar eigen vader, dus seks met hem moest er toch een keer van komen. En nu dat feit eenmaal op tafel was gekomen en ma had gezien dat het pa best opwond, was ze haar geile fantasie verhalen een beetje aan gaan passen. Maar vanavond moest de competitie even on hold want de telefoon ging.

Pa wist het meteen: Dit zijn grote problemen.

Want voordat hij op groen drukte zag hij dat het dochter Esmee was. En ze had niet naar Steef gebeld blijkbaar. Hey schatje met papa, wat is er lieffie? Pap, kun je mij komen halen? Ja hoor schatje papa komt eraan. Ben je nog op het feest? Hij kreeg geen antwoord meer. Na vele malen hallo zeggen, wilde hij net ophangen toen hij een vreemde mannenstem hallo hoorde zeggen. Pa werd meteen heel alert. Wie ben jij? Ow dag meneer, ik ben Jaq de eigenaar van de Vetpot. Het cafetaria tegenover de kerk in het centrum. Pa wist waar dat was en kende de man van gezicht. Waar is mijn dochter? Ehm die is op het toilet. Overgeven. Pa moest even nadenken. Is ze… Ze is toch niet dronken of onder invloed ofzo? Jaq had iets teveel tijd nodig om te antwoorden. Ik zoek naar de juiste woorden meneer. Maar misschien is het beter al u zo snel mogelijk komt, want ik denk dat er iets ergs is gebeurd. Ze heeft net al iemand meer gebeld en die heeft ze het hele verhaal wel verteld. En dat heb jij goed meegekregen Jaq? Ja sorry dat ging vanzelf. Pa meteen: Ik maak je geen verwijt kerel. Wat is er gebeurd Jaq? Weer was ie even stil. Ik ben bang dat ze slachtoffer van een groepsverkrachting is geweest. Vijf jongens van school. Ik heb de namen opgeschreven toen ze het vertelde aan de andere beller. Pa had zich inmiddels aangekleed en moest alleen zijn vrouw nog duidelijk maken wat er was. Ehm die vijf namen zou je me die even willen voorlezen voordat mijn dochter terugkomt van het toilet? Zekers het waren Jan de Groot en zijn oudere broer. En nog Bjorn, Alex, en Youri. Pa schrikt. Yoeri? Ja dat zei ze. Je bedoelt toch niet Youri van Dijk? JaJa, zei Jaq. Die komt hier geregeld en altijd met diezelfde jongens. Maar die kent ons Esmee al zijn hele leven. Vroeger was ie niet weg te slaan bij haar. Nee, dat weet ik zei Jaq. Want toen zat ie ook al in haar broekje, zo vertelde ze aan haar vriendin in het eerste gesprek. Maar daar komt Esmee net weer aan. Moet u haar hebben? Nee, sprak pa resoluut. Zeg maar dat ik er over zeven minuten ben en geef haar wat te drinken of wat ze ook maar wil. Nee, uiteraard geen enkel probleem. Ik zie u zo. Jaq wachtte tot de andere kant had opgehangen. Ma was er al helemaal van over de zeik. Wat is er in godsnaam met ons Essie gebeurd? Pa’s ogen schoten vol met tranen. Groepsverkrachting. Gebroeders de Groot samen met Björn Alex en Youri. Ma keek en verbijsterd aan. Onze Youri? Pa knikte bevestigend. Het is echt zo. Ze heeft het zelf gezegd. Bel jij even met de politie. Zeg maar dat die jongens van straat moeten, ook als ze het onverhoopt niet zouden hebben gedaan. Want als hij dit hoort gaan ze er vannacht nog aan. Allemaal en zonder dat je ze ooit nog terug vindt. Noem maar niet Steef’s naam. Ma knikte en pakte meteen de telefoon. Ze kreeg het bureau in de provinciehoofdstad. Maar geluk bij een ongeluk, wijkagent Sander zat op de meldkamer. En die kende ze. Sander goedenavond. Hey moeders, waarom bel jij nou toch? Er is toch niks ergs gebeurd? Jawel bibberde ma. Vertel eens heel gauw. Ma ging steeds sneller ademen. Maar ineens barstte ze: MET ZIJN VIJFEN! MET ZIJN VIJFEN GODVERDOMME!. Wat met zijn vijfen? Wie met zijn vijfen? Sander was niet in paniek maar schrok zich kapot. Alstublieft Maria, zeg het nou! Ons Essie godverdomme, ons Essie hebben ze gevat godverdomme. Oh my God, kreunde Sander. Wie?heb je namen? Jazeker heb ik namen!! Maar ik denk dat ik daar iemand anders voor bel. Ineens werd Sander heel rustig. Lieve Maria dat kun je niet doen. Dat mag je niet doen. Want dan ben je medeplichtig. Niks medeplichtig schreeuwde Maria. Want die vinden ze nooit meer terug. Precies Maria. En ik snap dat jou dat nu weinig boeit. Maar je kunt het ook Steef niet aandoen Maria. En Essie heeft niet voor niks haar vader gebeld hé? Die wil het ook niet Maria. Maria geef me die namen voordat hij ons voor is. Alstublieft Maria, echt ik smeek het je. Het zijn nog kinderen Maria. Die van de Groot, Björn Alex en Youri. Jullie Youri toch niet. Ja ons Youri ja. Maar je snapt dat dat ons Youri niet meer is. Uiteraard Maria. Waar is Essie? Jan is ze ophalen. Ze zit bij de Vetpot. Waar is Steef? Ik weet het niet Sander en ik durf’m niet te bellen. Nee ik ga ‘m nu bellen. Wij sturen een 25 man jullie kant op. Mijn collega Sophie belt zo bij jou aan. En als Steef thuis is brengen wij die ook naar jou. Want dan blijft ie misschien wel rustig. We kammen het hele dorp uit opzoek naar die vijf. En dan maar hopen dat ze ons eerder tegenkomen als Steef.

Maar het was al te laat…

Steef lag net in bed toen de bel langdurig ging. En Esmee was naar een feest. Hij pakte de intercom op maar op het video scherm was niks te zien. Plots klonk er een gedempte stem: Björn van Keulen, Alex de Jong, Youri van Dijk en de gebroeders de Groot hebben jou vriendin meegenomen naar de oude fietsenstalling achter de sporthal en haar daar met zijn vijfen verkracht. Ik dacht dat jij dat wel wilde weten. WAAR IS ZE!! Ze zit veilig in de friettent, en haar vader komt haar halen. Die is al gebeld. Ze durfde jou niet te bellen want ze was bang dat jij ze zou vermoorden… Hallo? Reken maar dat ik ze ga vermoorden. De tipgever pistte spontaan in zijn broek toen hij Steef zag. Want hoe kon hij in niet meer als een zwarte broek en legerkisten van negen hoog, zo snel achter hem staan? Je hootie, siste Steef. Zonder na te denken trok tipgever zijn hootie uit. En weg was Steef. In de verte klonken sirenes. Toen tipgever richting zijn huis liep langs de gevel van het flatgebouw, kreeg hij nog een keer de schrik van zijn leven. Wat ineens zat hij verstrikt in twee touwen. Ze van zich afschuddend, keek hij naar boven en telde de balkons. Het touw kwam van het negende balkon… Was hij blij dat hij niet in de schoenen van die jongens stond. Want hoe lekker Esmee ook was, het was je leven niet waard. Geen een vrouw.

Esmee moest het doen.

Inmiddels zat het bij pa en ma helemaal vol. Want de paniek was groot. De jongens waren nergens te vinden. Steef deed niet open. En dat ze touw gevonden hadden dat aan Steef’s balkon vastzat, hadden ze voor Esmee maar even verzwegen. We weten zeker dat Steef niet thuis is meisje. Dat moet je echt even van ons aannemen. De wat oudere brigadier probeerde vaderlijk over te komen. Esmee werd er zwaar pissed over. Jullie zijn niet binnen geweest, maar hij ligt zeker niet te slapen met de bel eruit? En ik mag ook niet naar huis. Er klopt iets niet en nou moet ik jullie kastanjes uit het vuur halen? Voorzichtig probeerde de brigadier het nog een keer. Maar Esmee jij wil toch ook zekerheid over waar hij is? Ze barstte in onbedaarlijk huilen uit. Helemaal niks wil ik ervan weten. Want jullie maken me gerust medeplichtig. Sophie had de sleutel. Maar Esmee, jij wil toch ook niet dat ie ze afmaakt toch? Dat is toch de reden dat je het niet wil weten? Hey schatteke, en je wil hem toch ook behoeden. Esmee pakte haar telefoon. Hij pakte meteen aan. Hey schatje. Zijn stem klonk anders. Waar ben je? Ik ben gaan lopen. Kon niet slapen. Werd onrustig. Ik weet niet precies waar ik ben maar ik ben volgens mij anderhalf uur onderweg. Hoezo. Is er wat gebeurt schatje. Moet ik me zorgen maken…. Ik ben bij papa en mama. Hij vroeg niet waarom. Steef kom je snel alstublieft. Want ze zoeken je. Steef zweeg. Schatje, ik zou niet willen… Maar ik snap het natuurlijk wel. Maar ik zie ook wat het je in je verleden gedaan heeft en dat is het niet waard. Snap je…. Ja ik snap het. Ik ben er zo. Klik, weg verbinding. Hebben we iets, vroeg de kapitein aan zijn technische recherche. Negatief, zijn telefoon valt onder de allerhoogste geheimhoudingslevels staatsgeheim. Iedereen wist wat er bedoeld werd. Notabene de Amerikanen met het beste leger van de wereld hadden hem al eens thuis opgehaald om hem vervolgens naar Afghanistan te vliegen zodat hij met een bevrijdingsactie 40 Franse diplomaten uit de klauwen van de Taliban had gehaald. In het diepste geheim had hij de hoogste Franse onderscheiding voor moed mogen ontvangen en stond er in zijn paspoort dat hij een held van het Franse volk was. Een Willemsorde was aangevraagd. 45 minuten later stond hij ineens aan de deur. Alleen Esmee zag het. Hij had kleding aan die niet van hem was. 100% zeker niet van hem waren. Niemand zei iets. Toen Esmee hem huilend in de armen viel, begon hij heel zachtjes tegen haar te fluisteren. Iedereen in de kamer hield zijn adem in. Maar al snel bedaarde Esmee. De gemoedelijke brigadier durfde het wel aan. Steef, wij willen jou eigenlijk even spreken. Ik heb jullie niks te melden. Zijn toon was vijandig. Nee, dat snap ik, maar we hebben een groot probleem en we dachten, met jouw ervaring en skills zou jij ons misschien wel op weg kunnen helpen. Ik blijf bij mijn vrouw. Die heeft mij harder nodig nu. Maar vertel maar, wat is het probleem? Nou, wij zoeken dus vijf gasten hier uit het dorp en we hebben volgens het tactisch plan gewerkt dus we zijn er zeker van dat ze deze sector niet uit zijn, maar er is daadwerkelijk geen enkel spoor gevonden. Ow, zei Steef uiterst onderkoeld, die komen morgen of overmorgen wel boven water. Weet je het zeker Steef? Ja 100% en je zult zien dat ze hier of daar wat schrammetjes hebben of wat onderkoeld zijn ofzo. Maar die komen wel terug. Daar ben ik van overtuigd. En als ze blijven zitten waar ze zitten vindt je ze toch niet. Je kunt beter afwachten. Als ze maandagmiddag nog niet terecht zijn, kom je nog maar eens praten. Dat weet je zeker Steef? Yep, 100% zeker. Dan vertrouw ik daar wel op. Instemmend gebrom van de andere agenten bevestigde wat iedereen wist maar niemand zei: Steef had ze en voor maandagmiddag zouden ze levend terugkomen.

Ik heb besloten met mijn werk te stoppen.

Nadat het huis weer van pa Jan, en ma Maria was, gooide Steef de mededeling op tafel. Ik ben het helemaal zat. Ik wil de stress niet meer. Esmee huilde van geluk. Want elke keer als hij wegging sliep ze niet of heel slecht. Net toen pa voorzichtig wilde gaan informeren naar de ongerijmdheden van de avond, ging de bel. Chantal vloog ma huilend in de armen. Ze schudde van de kou en de spanningen. Waar is ze? Enne, komen ze nog terug? Iedereen zegt dat Steef ze heeft afgemaakt en dat ze nooit meer gevonden worden. Alle ouders van die vijf en 200 man publiek staat bij Steef voor de flat. Ze willen antwoorden. Steef keek geïrriteerd. Ze kunnen de tering krijgen en ze mogen blij zijn als ze morgen hun lesje geleerd hebben. Want klassikaal onderwijs heeft in ieder geval niet geholpen. En opvoeden kunnen ze op die kutschool ook al niet. Iedereen in de kamer wist dat deze laatste drie zinnen pa moesten duidelijk maken waar de jongens waren. Want het waren rare opmerkingen en Steef had pa strak aangekeken. Die stond op en liep naar de de hal. Ik moet nog even… Hij maakte zijn zin niet af. Ja da’s goed, moet ik anders even meelopen? Steef acteerde slecht dat ie Jan wel wilde helpen. Nee niet nodig Steef, ik geloof dat ik er wel uitkom. Weer keek hij pa met zo’n rare blik in zijn ogen aan. En anders moet jij ook nog terug naar school Jan… Pa sprintte naar boven. Daar belde hij het nummer van brigadier Snor. Ga eens op of in de school kijken. Klik… Meer ontspannen kwam pa binnen. En iedereen ontdooide. Behalve Chantal. Ze kreeg een Whatsapp en vloog zo hard omhoog op het zoemen van haar telefoon, dat en iedereen ervan schrok en de spanning meteen terug was in de kamer. Ze keek heel lang naar haar scherm. Toen zette ze haar telefoon helemaal af. Ze kuste Esmee vol op haar mond en begon zich ineens helemaal uit kleden. Ze hebben de jongens gevonden. In de school. Ze waren opgehangen maar niet dood. En wel stuk voor stuk helemaal in elkaar geslagen. Tot ieders verbazing ging spiernaakte Chantal niet tegen Esmee aan liggen op de bank. Ze knielde voor Steef, boog haar hoofd, legde haar handen in haar schoot. Mag ik u alstublieft verwennen meester? Ik zal alles doen wat u of mijn meesteres van mij zullen vragen. Steef keek uitdrukkingsloos naar zijn verloofde. Ze knikte nauwelijks merkbaar ja. Steef gaf Chantal toestemming hem te pijpen. Toen ze zijn lading in haar mond gespoten kreeg, wenkte Esmee haar. Vlak voordat Chantal’s mond bij die van Esmee was, zei Esmee: Alles… Esmee opende haar mond en Chantal liet voorzichtig al Steef’s zaad in haar mondje lopen. Een korte tongzoen volgde. Nu mijn vader. Chantal boog als een dienstmeisje naar Esmee en bedankte de meesteres. Jan kleedde zich helemaal uit. Ma intussen trok het niet meer. Ze stond op, kleedde zich helemaal uit en ging tussen de twee verloofden inzitten. Kun je mij uitleggen wat er nou eigenlijk gebeurd vanavond.? Je houdt verder je bek? Maria knikte.. Ja ma, maar dat moeten wij wel zeker weten mam. Want naar buiten toe ontkennen we alles. Mama knikte en beide geloofde haar. Steef boog zich naar haar toe. Een anonieme tipgever is mij komen vertellen dat die vijf die hier twee zwembaden hebben versleten zo vaak kwamen ze hier, mijn alles aan het verkrachten waren in het oude fietsenhok achter de sporthal. Ik ben direct in actie gekomen en twintig minuten later had ik ze te pakken. En goed en wel halverwege mijn slooppartij belde mijn vrouw. Met een gecodeerde smeekbede ze niet dood te maken. En dus heb ik dat niet gedaan Maar op natuurlijke wijze kinderen krijgen of lekker kunnen schijten zit er voor hun levenslang niet meer in. En we zullen ze na hun celstraf hier niet meer terugzien. Maar de komende tien tot twaalf weken zijn ze druk met herstellen in het ziekenhuis. Geil zeg, een man die bereid is te moorden voor mijn dochter. Zal ik je pijpen? Nee nee beslist Esmee. Ze zakt onderuit en maakt duidelijk wat ze wil. Mama gehoorzaamd. Steef gaat op zijn knieën achter ma zitten. Hij neukt haar kontje, maar hij verliest het oogcontact met zijn alles niet… Alle vijf de daders kwamen binnen 1 tot 5 dagen uit hun bewusteloosheid terug. Zodra zij ook maar iets konden zeggen hebben ze de verkrachting van Esmee bekend, ze zijn stuk voor stuk uitgebreid door de politie verhoord. Bij confrontatie met de aanwijzingen die men had tegen Steef, was de reactie ook heel opvallend dezelfde bij alle betrokkenen. Die kan het niet geweest zijn want was elders gezien. Dubbele ontkenningen regende het vanuit de dadergroep. Ook op straat was de sfeer anders. Familie, vrienden en ouders van de daders waren vriendelijk en dankbaar. Uiteraard werd er geroddeld. Maar verder zweeg het dorp.

In het volgende deel: Steef neemt wraak.